:: บันทึกการเดินทาง :: .

ตอนนี้รู้สึกเหมือนเป็นน็อตตัวเล็กๆ ที่หมุนอยู่ในเครื่องจักรขนาดใหญ่ยังไงไม่รู้สิ เป็นน็อตที่ทำงานไม่ค่อยเต็มประสิทธิภาพซะด้วยสินะเนี่ยะ

ช่วงนี้ตัวน็อตตัวนี้ทำงานหนักกว่าปกติ เพราะจะต้องเตรียมตัวพรีเซนต์โปรเจคเปิดตัวของเด็กใหม่ ซึ่งอันที่จริงเรื่องความรู้น่ะก็ห่วงบ้างเล็กน้อย แต่ที่ห่วงสุดๆ คือเรื่องภาษาอังกฤษ ที่ไม่รู้จะสื่อสารกับ boss รู้เรื่องรึเปล่า แต่ก็อย่าพึ่งเบื่อนะคะคุณ boss เดี๋ยวหนูจะพยายามให้เต็มที่เลยค่ะ

การทำงานกับการเรียนน่ะเหรอ... เราว่าตอนทำงานมันสบายกว่า แต่รับผิดชอบสูงกว่านะ ไม่รู้ว่าจะมีสอบ Final ตอนไหนบ้าง ต้องพร้อมเสมอๆ เลย ... ตอนนี้ก็เลยอยากกลับไปเป็นเด็กจัง จะได้ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเยอะแยะขนาดนี้ รู้สึกยังไม่ค่อยพร้อมเท่าไหร่ที่จะต้องโตเป็นผู้ใหญ่ เป็นคนทำงาน การวางแผนอนาคตชีวิต ...

โดยเฉพาะเรื่องนี้แหละ อนาคตของชีวิตเนี่ยะ มันมีหลายเรื่องที่คนเอ๋อๆ อย่างเราจะต้องเรียนรู้มากมาย เรื่องที่ไม่เคยจะรู้มาก่อนหลายๆ เรื่อง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการคิดภาษี การลดหย่อนภาษี สหกรณ์บริษัท กองทุน RMF LTF การทำประกันชีวิต ... ทำไมชีวิตของคนที่กำลังจะเป็นผู้ใหญ่มันถึงดูวุ่นวายขนาดนี้นะ เรื่องพวกนี้มันถึงเวลาแล้วเหรอที่เราจะต้องรู้ เฮ่อ... ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ว่าจะต้องรู้เรื่องพวกนี้ทั้งหมด

ดาบสองคมของการมีเงินเดือนสูงๆ ก็คือต้องเสียภาษีสูงๆ ด้วยเหมือนกัน แล้วก็ยังมีเรื่องที่ให้ต้องลำบากใจอีกหลายๆ เรื่อง ต้องคอยรับโทรศัพท์จากคนแปลกหน้าที่ชวนไปลงทุนอะไรแปลกๆ และคำลงท้ายที่บอกว่า "ไม่รบกวนงานประจำ" คือว่าแค่นี้งานก็มีให้ทำเต็มมือจนรับไม่ไหวแล้วค่ะ แล้วเราก็ไม่คิดว่าจะทำงานพวกเฟรนชายส์นี่ได้รุ่งหรอก ไม่อยากไปง้อใครต่อใครให้มาเป็น down line ของเรา รู้สึกว่ามันเสียศักดิ์ศรียังไงก็ไม่รู้ อีกอย่างบางคนที่เคยรู้สึกดีด้วยก็อาจจะตัดขาดกันไปเลยก็ได้

ชีวิตของเราตอนนี้อยากไปเที่ยวกับครอบครัวให้เยอะๆ อยากไปเที่ยวฝรั่งเศสกะญี่ปุ่น อยากถ่ายรูปสวยๆ แต่ที่สำคัญคือจะมีโอกาสได้ทำสิ่งเหล่านี้รึเปล่านะ^^