:: บันทึกการเดินทาง :: .

งานแฟตครั้งนี้เป็นครั้งที่ 8 จัดที่เดิมมาสามปีแล้ว ก็คือที่ Challenger Hall, Impact ไกล๊ไกล (ต่อไปอาจจะเรียกกว่าใกล้บ้านใหม่เราก็ได้) ไปกะหวายเจ้าเก่า แต่พอเข้างานก็แยกย้ายกันไปตามสไตล์เด็กแนวของแต่ละคน

งานครั้งนี้ชื่อว่า "โค้ก FaTFest พลาซ่า" มันทุกชั้นทุกแผนก

เจออะไรมามั่ง ดูกันดีกว่า....
(รูปเยอะนิดนึง แบบว่าเล่าไม่ค่อยเก่ง)

พี่ป๊อดดดดด.... ตัวปลอม

ไดโนเสาร์... ตัวปลอม (เอามาจาก Fat Fest ขอนแก่น)

ลานไอซ์แบบ converse เอาน้ำแข็งมาใส่เท้าแทน... เหอๆ งบน้อยๆ

ต้นฉบับการ์ตูน... กว่าจะเป็นการ์ตูนเล่มนึง เพราะงั้นก่อนที่จะตัดสินอะไรที่ภายนอกควรจะต้องคิดก่อนซะแล้วล่ะ

มาขอพรกันดีกว่า.... ทายซิว่าเราขอว่าอะไร?

สุดท้ายก็ไม่เป็นผล เพราะว่าไม่กล้า... แบบว่าเขิลลลล์น่ะ

--------------------------------------------------------------------------------------------------

สำหรับพี่ถั่วงอกชาญเชาว์ ... เก็บมาฝากๆ
ขอบอกว่าเท่ห์มากกกกกก 

ค่าย Sticky Rice Music มีนักดนตรีนามว่า... Bobby Swingers

 
คนนี้คุ้นๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหนเนอะ

ที่บูท เจอพี่ทรงศีล แต่ไม่กล้าไปทัก ไม่ได้เอาหนังสือไปให้เซ็นด้วยล่ะ .... แงๆๆ อยากคุยด้วยยย

เปิดตัวได้เท่และเทพมากๆ .... (ความจริงเป็นท่อนกลางเพลง แต่มันควันคลุ้งเหมือนเปิดตัวดี เลยเอามาเป็นภาพเปิดตัว)

มีทวยเทพ(หรือว่าจะเรียกได้ว่าเป็นยมทูตก็ได้) เล่นดนตรีให้เราฟัง

และ close up สำหรับพี่ถั่วงอกจ้า

-------------------------------------------------------------------------------------------------- 

และสำหรับบันทึกหน้านี้ของเรา... ขอมอบให้ พี่ดุลย์ ... Fridayyyyy

(ด้านบนแกยังขอให้ได้ถ่ายกับพี่ตรัยอยู่เลยมะช่ายเหรอ... ก็คือว่า... เอาเข้าจริงๆ แล้ว เขิลน่ะ เลยถ่ายกะพี่ดุลย์ ... ก็เป็นแฟนคลับลับๆ ของพี่ตรัยต่อไป) หน้าโทรมมั่กๆ เพราะก่อนมางานนี้ไปเรียนพิเศษมา3 ชม.เต็ม

อัลบัมนี้ชื่อว่า SEVRES (เซิฟร่า) เป็นภาษาฝรั่งเศส เป็นสีฟ้าอะไรซักอย่างนึง ยังไงก็ไม่รู้แหละ ... แต่ที่แน่ๆ เราว่ามีรากศัพท์จากไทยแน่ๆ (เซิฟ-ฟร่า = สรี-ฟร้า ไรงี้)

พี่ดุลย์น่ารักมากๆ แบบว่าเราให้พี่บอยเซ็นคนเดียว เพราะว่าพี่อีกสองคนเซ็นไปแล้วเมื่อวาน พี่ดุลย์เลยถามว่าฟังรึยัง??? .... คุณคนนี้ก็ตอบอย่างจริงใจว่า... ยังค่ะ แบบว่ากลับดึก 

เห็นม๊ะว่าอยู่ใกล้มากกกก เพลงแต่ละเพลงบนคอนเสิร์ต... ฟังแล้วน้ำตาจะไหล... Torment มั่กๆ

พี่อีกคนแอบจำชื่อไม่ได้กะทันหัน พึ่งนึกได้ว่าชื่อพี่หนึ่ง แต่เค้าเล่นกีต้าร์บนเวทีได้เจ๋งสุดๆ เราอยู่หน้าเวทีด้านที่พี่เค้าอยู่พอดี... โอ้ววว จิตวิญญาณของนักดนตรีโชกโชนนนนน ถึงจะปันใจให้พี่ดุลย์เพราะเค้าเป็นคนอัธยาศัยดี แต่ยังไงก็ชอบทั้งวงล่ะน่าาาา พี่บอยพูดน้อยยังไงก็เหมือนเดิม แอบเต้นบัลเลย์บนเวทีด้วย (เพราะพี่น้อยแกยุน่ะ)

ถึงจะเป็นวงเชยๆ .... ก็ยังชอบเหมือนเดิมมมม เพราะเรามันคนเชยๆ ฟังอะไรเดิมๆ เพลงใหม่ๆ วงใหม่ๆ ชอบสิ่งที่คุ้นเคย .... ชอบวงเชยๆ ค่ะพี่ตรัย พี่ดุลย์ พี่หนึ่งงงง

วงอื่นๆ ก็ Paradox ก็มันนะ แต่ว่ายังไม่เท่าครั้งอื่นๆ ที่เคยไปดู พี่ต้าแอบดำน้ำบ่อยๆ เหมือนจะไม่มีเสียงด้วยอ่ะ เสียงหายไปหลายครั้ง เพราะลืมเนื้อด้วย เพราะไม่มีเสียงด้วยมั๊ง

ภาพแดงเวอร์เกิน ปรับแสงไม่เป็น ก็เรามันเป็นแค่เด็ก Auto นี่นา ฮ่าๆๆ ไม่ได้เก่งขั้นเทพ หรือมีกล้องไว้ครอบครอง (แต่มีความใฝ่ฝันว่าจะมี) รูปเห็นพี่ต้าอยู่ขอบสายตา (มองแค่ครึ่งสายตาก็พอเนอะ) อยู่ไกลเหมือนกัน

และวงนี้ชอบที่สุดในงานนี้ นักวิทยาศาสตร์หรือนักดนตรีก็ไม่รู้สิ.. ส่งตรงมาจากซึคึบะ

แบบว่าเอาอุปกรณ์ไฟฟ้าที่เสียแล้วมาทำเป็นเครื่องดนตรี ... แต่แสดงออกมาได้บ้าสุดๆ ชอบบบบบ อดเสียดายแทนหวายไม่ได้ที่ไม่ได้ดูวงนี้

และไม่ลืม Sqweez Animal ด้วย เราอยู่ข้างหน้าเลยยยย แต่ไม่ได้ถ่ายรูปมา ขอสัมผัสบรรยากาศก็พอ (บางทีก็เบื่อพวกที่ถ่ายรูปตลอดเวลา... แบบว่ามันบังคนข้างหลังน่ะเข้าใจมั๊ยยย??? จะถ่ายทุกอิริยาบทเลยรึไงเนี่ยะ)

เสียดายอยู่นิดนึง... ไม่ได้ดูฟลัวร์ เพราะว่าเวทีที่ Sqweez เล่นเลทไปเกือบชั่วโมง ทำให้ดูฟลัวร์ไม่ทัน ได้ยินแค่ตอนปิด เสียงกลองพี่เอิร์ทยังอยู่ในหัว ... เสียจายยยย แค่เอื้อมมม

 .

.

 .

 .

งานแฟตครั้งนี้สำหรับเราคิดว่า... 

สถานที่: เป็นที่ลงตัวที่สุดแล้วล่ะ แต่ว่าดูมันหมดมุขไปหน่อย
การจัดงาน : เทียบไม่ได้กับปีก่อนๆ เลย มีอะไรให้ดูน้อย มีอะไรสร้างสรรค์ๆ น้อย ผู้สนับสนุนก็ไม่สปอร์ตเท่าเดิม (เราชอบตอนโนเกียร์เป็นสปอนเซอร์ ให้ขึ้นรถจากจตุจักรไปอิมแพคฟรี ... แต่ปีนี้เราไปเองเสียค่าเดินทางไปหลายร้อยเลยเนี่ยะ เซ็งงงง ค่าบัตรก็เสียไปแล้วตั้ง 300 ยังต้องเสียค่าเดินทางอีก)

concept งาน: >> ประหนึ่งว่าคิดอะไรไม่ออกก็ไหลตามสปอนเซอร์ไป... แต่ครั้งก่อนๆ ไม่มีตามใจขนาดนี้นะ ยังคงเป็นตัวของตัวเองมากกว่านี้ ... ทำให้ตั้งคำถามว่า.... "ต้องการสื่ออะไร?"

งานดูกร่อยๆ โล่งๆ พิกล เหมือนไม่มีงบจัด (ซึ่งอาจจะเป็นงั้นจริงๆ)

แต่ก็ให้อภัยได้เพราะได้อะไรกลับมาเป็นไอเดียเยอะเลย
รู้สึกคุ้มที่ได้ไปเหมือนกันนะ ถ้าไม่ได้ไปก็คงเสียใจอยู่เหมือนกัน