:: บันทึกการเดินทาง :: .

เพิ่งจะไปเซ็นสัญญาเข้าทำงานในบริษัทน้ำมันบริษัทนึงมาค่ะ ตอนแรกชั่งใจอยู่ว่าเราควรจะทำงานที่ไหนดี เพราะว่าได้งานมาถึงสองแห่ง บริษัทแรก เป็นบริษัทของคนไทย อีกบริษัทนึงเป็นบริษัทต่างประเทศ ...

แล้วเราจะเลือกที่ไหนดีล่ะเนี่ยะ? คำถามก็คือ อะไรที่ใช้เป็นประเด็นในการเลือก? อุดมการณ์, เงิน, สังคม, ตำแหน่ง, หรือว่าความชอบธรรม...?

ไม่ว่าจะเลือกทำงานที่ไหน เราเชื่อในการตัดสินใจของแต่ละคน ...

เหมือนว่าแต่ละคนเชื่อว่ายังไงยังไงเราก็คงจะเดินมาทางนี้อยู่แล้ว แต่ว่านะ... กว่าเราจะเดินมาในเส้นทางนี้ เราก็ต้องผ่านการตัดสินใจอะไรมาหลายๆ อย่าง ทั้งเรื่องครอบครัว และเรื่องเอาชนะจิตใจตัวเอง ไม่ใช่ว่าเส้นทางที่เราเลือกเดินจะสวยหรู ง่ายดาย และโรยด้วยกลีบกุหลาบหรอกนะ

เหตุผลที่เราตัดสินใจที่จะเลือกบริษัทไหนน่ะเหรอ? เราไม่ได้เลือกจากเงินที่ได้มากกว่า สวัสดิการที่ดีกว่า สังคมที่ดีกว่า ตำแหน่งที่น่าจะพัฒนาได้มากกว่าหรอกนะ แต่เลือกจากความเหมาะสมของเรากับงานที่เราจะทำ... อยากทำงานแบบไหน ... นั่นแหละที่เราเลือกน่ะ....!!!

ผลสุดท้าย เราก็เลือกที่จะไปทำงานที่บริษัทต่างชาติ จะเริ่มงานในเดือนมิถุนายนปีหน้าโน้นค่ะ อีกนานทีเดียว แต่ยังต้องเก็บเกี่ยวความรู้จากมหาวิทยาลัยให้ได้มากที่สุด และยังต้องฝึกในเรื่องภาษาอังกฤษในการสื่อสารอีกด้วย เพราะฉะนั้น ช่วงเวลาเพียงแค่ไม่กี่เดือนหลังจากนี้ คงจะเป็นช่วงที่จะต้องตั้งใจให้ได้มากๆ ที่สุด ไม่ใช่ว่าได้งานแล้วจะไม่ตั้งใจเรียนนะ แต่ต้องพยายามให้มากขึ้นต่างหากล่ะ

ตอนนี้มีแรงบันดาลใจสูงส่ง อยากทำอะไรหลายๆ อย่าง แต่คิดว่าคงทำอะไรไม่ได้อย่างที่ใจคิดทุกอย่างหรอก โปรเจคจุฬาฯวิชาการครั้งนี้จะไปรอดมั๊ยเนี่ยะ??? ขอแรงเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ช่วยอีกแรงด้วยนะคะ

สยามในช่วงพลบค่ำนี่มันเป็นสถานที่ที่เหงาจังเลยนะ เดินคนเดียวแล้วรู้สึกอยากจะร้องไห้ขึ้นมาซะดื้อๆ ยังไงก็ไม่รู้สินะ อาจเพราะคำพูดบางคำ จากคนบางคน ทำให้ความรู้สึกที่บอบบาง รวมกับบรรยากาศเหงาๆ นี่ด้วยล่ะมั๊ง ความรู้สึกที่ตกตะกอนถึงได้ถูกดึงให้ปั่นป่วนได้ง่ายขนาดนี้ ...  ปล่อยวางกับความรู้สึก กับคนที่รู้สึก กับใจที่ยังรู้สึก แล้วมันก็จะผ่านไป เหมือนกับกระดาษหน้านึงที่ถูกบันทึกไว้ในวันนึง อีกวันนึงมันก็จะถูกเปิดไปข้างหน้า และถูกทิ้งไว้ข้างหลัง รอให้เรามาอ่านมันอีกที

สุดท้ายนี้ก็ ...รักแม่มากๆ เลยค่ะ